Daar istie weer, het heeft zoals gewoonlijk weer is even mogen duren voordat er weer een verhaaltje geschreven gaat worden maar ik ga een poging doen! Alvast voor mijn trouwe fanbase waar van een groot gedeelte het concentratie vermogen heeft van een zuid-afrikaanse gestippelde zeekoe doe ik even een snelle samenvatting:

- vrijdag 3 nov begonnen met theorie duikcursus en meteen in de pocket
- volgende dag met duikgear in het zwembad dobberen
- die zondag voor het eerst richting de 17m in open water duiken
- maandag, ohneee begeleiders uit nl komen ons controleren
- di,wo,do hard werken aan school dingen zodat alles picobello is.
- vrij review van begeleiders school uitermate positief ole!
- za, weer in het water dobberen en brevet in de pocket
- zo, dagje boarden ( op het zand )
- ma,di beetje uitrusten, niet teveel aan school werken natuurlijk
- wo, bobo’s HU overgevlogen, luxe etentje op kosten HU voor ons!

Jajajaja! Jullie lezen het helemaal goed, staat daar nou hard werken in de tekst, dat klopt helemaal. We zijn sinds 2,3 weken toch echt wat aan het doen. Het Plan van Aanpak ( door ons ook wel de Koalabeer genoemd omdat we dat woord niet meer willen horen ) is zo goed als afgerond en zit helemaal tip/top in elkaar. Dat mag ook wel na een hele week met onze begeleiders de puntjes op de I zetten.

Ge-improviseerd koala-bureau.

Toen we vlak voor deze week namelijk het plan terug kregen vonden we er nog aardig wat tekstwolkjes en strepen bij. Voor ons dus even aardig stressen en even een mooi klopje in de rug om aan het werk te gaan. We zaten die gedoemde maandag dan ook even enigzinds zenuwachtig in de huiskamer te wachten totdat we het pakslag in ontvangst zouden nemen van de begeleiders. Het tegendeel was het geval, onze begeleiders ( Debby en Rogier) waren juist vrij enthausiast en vinden het leuk om al onze niet school gerelateerde avonturen aan te horen. Donderdag-avond hebben we zelfs een braai op kosten van school gedaan. Erg gezellig maar gratis bier slaan wij natuurlijk niet af, en op de vrijdag was het dus heel erg moeilijk om al weer vroeg ons bed uit te komen voor de review van school. Maar gelukkig hebben we nog een vrij nuttige conversatie kunnen houden en zijn de begeleiders erg positief over he koalabeertje wat wij hebben neergezet, hoppaaa goed om te horen!

Ik oefen mijn duik-theorie handgebaar skill op de braai.

En we vermaken ons weer bijzonder goed.

Zelfs onze afrikaanse huisgenoot geniet van het aanwezig zijn van onze begeleiders

Letterlijk en figuurlijk hele huis op zijn kop!

En nog even een rituele verbranding van de koalabeer-handleiding.

Na dit achter de rug kunnen we beginnen aan het analyseren van de wijk sunnyside, we hebben dit op gedeeld in fase en we zijn nu bezig met een globale overview van sunnyside. Ik ben bijvoorbeeld een groei-animatie van de stad aan het maken, de andere jongens zijn met de geschiedenis van de wijk bezig en het laatste groepje is een 3d model aan het maken van de hele wijk. We beginnen dus al wat resultaat te zien en dat maakt het erg leuk om te doen.

Ook een snel bezoekje aan het apartheidsmuseum gedaan ( erg apart )

Lange armen!

Maar weer genoeg over school, zoals je al kon lezen heb ik mijn padi gehaald! Echt heel erg gaaf om echt te duiken. We hebben er eerst een hele dag voor achter de TV gezeten en een vrij amerikaanse commerciele DVD voor moeten kijken, maar het was toch nog wel even spannend om een echte toets te maken, gelukkig mocht je 12 fout hebben van de 50 vragen dus een hele moeilijke opgave was het niet. Met 3 fout heb ik me er goed van af gebracht en ook de andere guys hebben het in 1 keer gehaald. Meteen de volgende dag het zwembad in dus! Daar beginnen we met een beetje wennen aan het ademen met een regulator. Ik heb natuurlijk al een keer stiekem ge-oefend dus ben al een ware pro. Daar de hele dag oefeningen gedaan zoals, out-of-air, mask-flood, regulator-retrieval en nog veel meer beginnen we dan echt de feeling te krijgen. Hierna mochten we op de zondag en de zaterdag erna in het open water duiken, waar we afdalen richting de 17 meter. Best koud daar beneden! Maar na 4 open water duiken mogen we ons echte open water divers noemen en mag ik straks samen met mijn buddy wat haaien gaan knuffelen aan de kust!

We moesten er vroeg uit en dat valt te zien aan yes-r

En Ali-B heeft er ook zin in.

Dennis heeft er iets teveel zin in!

Even cool doen in onze suits.

Kijk die krachtpatsers

Alle equipment gechecked, klaar om te duiken!

Nog 1 keer een buddy-check

Doet ie het?

En tussen de duiken natuurlijk weer hard studeren.

Even kijken of we nog snappen hoe de snorkel werkt.

Lekker zonnetje, en mooi groen op de achtergrond.

Twee stoere jongens in bezit van hun PADI Open Water License!

En alsof we nog niet actief genoeg zijn geweest ook nog een dagje wezen sandboarden, jaja je moet toch wat als je nog tot 2 maart moet wachten ( ja de wintersport is alweer geboekt!! ). Het blijkt alleen jammer genoeg een schammele vervanger te zijn. De zandheuvel blijkt niet voorzien te zijn van een stoeltjes lift of trektlift, zelfs een trap is al te ver gezocht dus het is hardcore de berg op klauteren in de brandende zon. En dan sta je boven verteld de instructeur dat het vrijwel onmogelijk is om ook maar iets van een bocht te maken. Het is dus klimmen, board aan, en zo hard mogelijk naar beneden sjeesen. best vermakelijk maar na 6/7 keer naar boven klimmen zijn we doodop.

Onderweg kregen we een lekke band - ook weer geleerd wat een thuiskomertje is.

Zandbergje.

Lekker naar boven slenteren.

En dan snoeihard naar beneden.

En ons eerste getrakteerde etentje is nog niet achter de rug en we hebben alweer een uitnodiging staan. Die woensdag komt de docent die dit hele gebeuren heeft georganiseerd even op bezoek samen met denk ik wel de halve top van de HU. en het mooiste wij mogen het restaurant uitzoeken. Dat moet je ons natuurlijk niet 2 maal vragen. Hop meteen 1 van de meeste luxe restaurants uitgekozen en daar zitten we dan, tussen de bobo’s van de HU lekker te socializen. met een rosé-tje en een sigaar ja het moet niet gekker worden in dat zuid-afrika. Het mooiste is nog dat we de dag daarna een mailtje krijgen van 1 van de ouders van een jongen hier die even in de krant heeft gelezen dat mevrouw Geri Bonhof van de HU directie een schammele 166.000 euro verdient per jaar. Dit in tegenstelling tot meneer Jan-Peter Balkenende onze minister-president die maar 123.000 binnenhaalt. Toch leuk om te weten dat je daar dan naast heb gezeten.

Ik vind em weer mooi geweest!, er staat namelijk weer wat leuks op de planning en ik moet nog pakken, morgen middag vlieg ik richting kaapstad om onze eerste officiele vakantie te beginnen. We gaan vanaf daar weer omhoog rijden langs de kust richting Durban. Omdat we met aardig wat lange sjaakies zijn hebben we besloten om maar niet met ze 5 in een auto te gaan zitten en rijden er 2 auto’s richting kaapstad ( die zijn vanavond 6 uur weg gereden ) en vlieg ik samen met albert naar kaapstaad waar toevallig nog een auto van de autoverhuur staat die terug moet naar pretoria. Deze kunnen wij dus voor een zacht prijsje voor de kusttrip gebruiken en ben ik de gelukkige die weer even een vliegreisje mag mee pakken! ik heb der zin an!

Trouwens bedankt voor al jullie super reacties, echt tof om te lezen en mis jullie dan toch een beetje minder, want ook al is het hier nog zo tof heb toch wel stiekem een beetje heimwee naar de standaard dagelijkse dingetjes van thuis. Ben blij als ik weer ouderwets op zaterdag een pannekoekje naar binnen mag werken en dan gezellig een paar biertjes drinken in het altijd gezellige uitgaans-epicentrum van ijsselstein.

Groetjes en tot over een weekje!

PS: Zit je op de hoofdpage nog wat extra foto’s onder de more knop!
(more…)

Zo daar ben ik weer met een nieuw verhaaltje, de afgelopen week ben ik dan echt begonnen met school en zijn onze gezellige snoepreisjes geen dagelijke kost meer.

We zijn daadwerkelijk aan de slag gegaan en hebben ons “Plan of Approach” voorgelegd aan onze begeleidende mensjes ingeleverd. Onze opdracht is nu ook duidelijk, we gaan de wijk Sunnyside, een voornamelijk zwarte wijk analiseren. Zo gaan we kijken naar inkomen, voorzieningen en dergelijke. Ons werk is om een alles tot in detail van de wijk in kaart te brengen. Ook pakken we nog een stukje geschiedenis mee en hier mee ben ik aan de slag gegaan en probeer een beeld te vormen van hoe de stad Pretoria door de jaren heen gegroeid is. Dit blijkt best pittig te zijn want heel veel van de historische kaarten zijn een aantal jaar terug de fik in gegaan toen ze in een verzamelplaats lagen.

Het projectgebied

Een hele oude kaart uit 18nogwat die we in het archief hebben gevonden

Maar al dat school gebeuren is natuurlijk niet bijster interresant voor al mijn trouwe lezers van dit blogje dus op naar het andere nieuws. Vorige week zondag ben ik van kamer gewisseld, want we zitten met 9 man op 8 kamers. 1tje moeten we dus delen en we wisselen deze kamer elke maand af. Dit keer ben ik samen met peter aan de beurt. Om ons samen zijn te “vieren” hebben we besloten om actief te gaan doen. We zijn sinds vandaag al anderhalve week op dieët ( we kopen apart ons eten en zoeken zoveel mogelijk “low fat” verpakkingen en knabbelen veel wortels en komkommertjes ) rennen dagelijks een blokje om of gaan een pot squashen! jaja het moet niet gekker worden!

Don’t feed the dieët-boys!

Afgelopen zondag hebben we maar een break gedaan van al dat harde werken en zijn richting het lion-park gegaan. Een soort oversized dierentuin waar je ook even een welpje mag knuffelen/aaien. Nou dat heb ik geweten ook. De eerste gezellige jongen die ik wou aaien nam me meteen te grazen! Eerst hing ie aan mijn schoen en was hij met geen mogelijkheid los te krijgen, de toezichter in het park stak gelukkig zijn schoen er tussen en die vond het leeuwtje een stuk lekkerder. Maar ik was nog niet veilig! De toezichter was nog niet weg of hij probeerde me te tackelen met ze poten geklemt om mijn been en ze nagels in me broek. lieve beestjes hoor die welpjes! Maar al bij al erg tof en heb er geen kleerscheuren aan overgehouden.

Aaaah nu snap ik waarvoor al die bordjes zijn!

Mini-Hyena tussen de mini leeuwtjes!

Wat een lievie!

Lekker luieren in de zon.

Peter doet zijn eerste poging tot aaien!

Dan waag ik ook maar een poging!

En hoppa simba heeft een lekkere knabbelsnack gevonden!

“Hey dit is nog veel lekkerder dan die schoen!”

“Neeeeh lekkere snack blijf hier!”

Er is ook een plek waar je giraffen kan voederen, zonder voer mengen wij ons gewoon tussen een groepje kiddo’s die wel voer hebben en profiteren wij daar even van om wat mooie foto’s naast de giraffe te schieten.

Giraffe van dichtbij!

Freaky moves babeh!

Daar hebben we pumbaa weer!
( we hebben zelfs hakunamatata voor em gezongen)

Toen het park ingereden waar je met raampjes dicht moet rond rijden omdat er ongeveer 80 leeuwen zitten. We hadden mazzel de leeuwen hebben net een smakelijk maaltje voorgeschoteld gekregen en konden we aanschouwen hoe verscheidende leeuwen met poten en koppen in hun bek in het park rondlopen. Toch af en toe het raampje open gedraaid om een foto te maken want zo dichtbij zie je ze niet vaak!

Smikkelen hoor!

Volgens mij was dat iemand zijn poot!

Slaapie!

Vlak langs de auto.

Gevaarlijke mannetjes leeuw!

Weer is wat anders als een lekker biefstukje.

Oei wel erg dichtbij!

Maar hij loopt gelukkig voorbij!

Het park zat vlak naast het casino maar ik kon de rest wonderbaarlijk genoeg niet overtuigen om na ons leeuwen avontuur nog even een gokje te wagen. Die avond uit pure luiheid maar besloten om langs de Subway ( voor degene die het niet kennen, een broodjeszaak waar wij in nederland een half uur voor van utrecht naar gouda toe rijden zo lekker zijn ze!, en toevallig vond ik er hier ook eentje nog geen 10 min van ons vandaan! En geheel in stijl zitten er in de voorruit van deze sub een 10 tal kogelgaten plus gaten in de winkel van een gezellige schietpartij die er snachts een keer voor de winkel is gehouden!) te gaan ( speciaal voor snakje: ik heb het sub-batalion uitgebreid met 8 nieuwe manschappen! We hebben in 2 weken met ze alle al 30 broodjes bij de lieve breed glimlachende subway-neger opgesmikkeld) waar ik zo enthausiast was om mijn broodje mee naar huis te nemen dat ik mijn portomonee daar laat liggen. Ik kom daar natuurlijk pas achter als ik thuis ben en meteen in de stress, je portomonee in zuid-afrika ergens laten liggen dat kan nooit toe gaan. Meteen een belletje naar de subway en wat blijkt de breed glimlachende subway-neger heeft em gewoon nog liggen voor me! Helemaal fantastisch!

Zo het verhaaltje is weer af, nu hopen dat vanacht ons datalimiet weer gereset wordt en we weer internet krijgen dan kan ik me verhaaltje online zetten, we zitten nu al 4 dagen zonder internet, omdat we over ons limiet zijn heen gegaan!

PS: Zit je op de hoofdpagina klik dan op more daar staan nog wat extra fotos van de andere camera!

(more…)